تجربه‌ی‌تازه

" بوی لنت ِ سوخته مياد ! "

aakaashaa — Tue, 17 Apr 2007 06:15:18 GMT

اين سراشيبي بدجوري شيبش تنده

پاتو از روي ترمز برندار!

با دندهء سنگين حركت كن!

شايد بشه آخر ِ راه سالم پياده شي

از اين مركب ِ عشق

پی نوشت ۱:

دلم نمی خواد این پست و زودعوض کنم ، دوست دارم كساني كه نظر مي ذارن از تجربه هاي شخصيشون بگن از واقعيت زندگيشون، نه از دانستگي ها و درست غلط ها و آرزوها، از اون لحظه هاي ترديدشون بگن و تصميمي كه گرفتن و نتيجه اي كه گرفتن

آتنا راست مي گه هر كسي كه تو وادي خود شناسي قدم گذاشته باشه خيلي زود ياد مي گيره كه بايد در لحظهء حال زندگي كنه و نترسه و دلشو زندگي كنه ، مي خوام بدونم چه كساني اينكارو كردن چه نتيجه اي گرفتن و الان چي فكر مي كنن الان كه اون لحظه هاي ترديد گذشته و همه چيز تموم شده يا هنوز ادامه داره ...

دلم نصيحت والد نمي خواد، آه و فغان و حتي هيجان كودك هم نمي خواد، دلم يه بالغ صادق مي خواد مي شه لطفا"؟

مرسي

پي نوشت ۲:

در سیاهترین شبهای روحم نیز

حتی

می بینمت

شعلهء نارنجی ِ زندگی

پی نوشت۳:

آپ کنم؟ آپ نکنم؟

من هنوز جواب سوالمو نگرفتم، قدر مسلم اينه كه موضوع ِ اين نوشته احساس مي كنه در سراشيبي افتاده اونم با شيب تند، حالا سوال مشخصم اينه :

چقدر مي تونيم به حسامون اعتماد كنيم؟ در اين مورد خاص آيا اين يه حس شهوديه؟ يا ضبط والد؟ يا ترس از تكرار تجربه اي تلخ؟ يا قدرت تميز و تشخيص؟ راه غلبه به اين ترديد چيه؟ لحظهء يقين كجاست؟

پي نوشت ۴:

تو كه نيستي!

و نخواهي بود!

(اصلا' بوده اي هرگز؟!)

از خوابهايم بيرون برو!

ديگر نمي خواهمت ديد

پي نوشت ۵:

روز قشنگيست

با غم هايم خداحافظي مي كنم

امروز

راهمان جداست

پی نوشت ۶:

از آنجائیکه چرخ بر هم زنم ار جز به مرادم گردد، از اين به بعد اينجا پست ميذارم

http://faribam.blogfa.com

" از 1 تا 3 "

aakaashaa — Mon, 16 Apr 2007 05:49:18 GMT

۱-

خداحافظی نمی کنم

تو بايد برگردي

وگرنه

تعادل جهان

به هم خواهد خورد .

۲-

اينجور مواقع هميشه كلمه كم ميارم، نمي دونم چي بگم كه تسكيني باشه براي دلي كه آرام جانش رفته... واين جمله مدام تو سرم تکرار می شه " دريا نيز مي ميرد "

كاش مي تونستم كاري كنم براي تنهائي ِ مردي كه تو اتوبوس ميون جمعي غريبه اشك مي ريزه برای رفتن مادرش ...

۳-

هر چقدر هم بنويسمتان

شعر نخواهيد شد

كلمات ِ درهم ِذهن ِ من

بس كه دوريد

از احساس ِ قلبم

" از 1 تا 3 "

aakaashaa — Sun, 15 Apr 2007 06:52:18 GMT

۱-

تو خوب می شی، اين و از خدا خواستم، خداي خوب من كه هرگز نااميدم نكرده وقتي كه ديگه كاري ازم ساخته نبوده.

۲-

هنوز هم مي تواني اشك مرا در آوري

از شدت نفهميدن

درست مثل آن سال هاي ناچاري

هنوز هم ناچارم،

و اين اشك ها را

چه خوب مي شناسم

اشكهاي ضعف و ناتواني

اشكهاي منتظر معجزه

معجزه اي كه اتفاق نمي افتد

تو

بخش جدا نشدني زندگي من هستي

سرطان ِ روحم

۳-

دستهاي تو مي توانند

عشق بكارند و

بوسه بچينند

توفان ِ خشمت اگر بگذارد

نگاه كن!

نهالي كه كاشته ايم

چه قدي كشيده است

خشكش نكن!

بگذار

ببالد ...

" از 1 تا 3 "

aakaashaa — Sat, 14 Apr 2007 05:10:18 GMT

۱-

ثانیه های ِ

کشدار ِ

زودگذر!

كجا مي بريد عمرم را؟

هنوز زندگي نكرده ام!

۲-

تنها ستاره ها

ضرورت ِ شب را مي دانند

و كلمات،

ضرورت شعر

و اشكهاي من،

ضرورت شانه هاي تو

۳-

ماري هستم

كه سر بر مي دارد

با نواي ِ ني ات

از اعماق ِ تنهايي

و مي خزد

لابه لاي صخره هاي سنگدلي

و پيش مي آيد

در برهوت بيابان هاي نامردمي

و پوست مي اندازد و

پوست مي اندازد

...

چشم كه باز مي كني

روبرويت است

با نگاه خيره اي

كه تنها

تو معنايش را مي داني

" از 1 تا 5 "

aakaashaa — Thu, 12 Apr 2007 13:48:41 GMT

۱-

در آغوش زمین

به خواب می روم

ماه،

چراغ خوابم

۲-

گفتی:

جا افتاده ام

نگفتی مثل ترشی

یا

شراب؟!

۳-

می گویی:

اگر در خیابان می دیدمت نمیشناختمت

می پرسم:

اگر در کجا می دیدی ام می شناختیم؟!!!

۴-

خسته شدم

از این

الگوهای تکراری

نگاه کن!

رنگ گذشته شده ای

خاکستری و کدر

این تارهای عنکبوت

به فوتی بند است

عمیق نفس بکش !

حالا ...

۵-

موندم تو شرکت، تنها و بيكار ... ، منتظرم آقاي حامي ماشينم و بياره رفته به همكار قديمي مون سر بزنه كه مادرش و عمل كردن و هنوز تو آي.سي.يوست ... دليلي براي نوشتن ندارم، شايد كامنت عرفان كه دلش از اين پست ها مي خواد ... شايد سكوت و رخوت ِ اين بعد از ظهر ِ بهاري ... شايد ديدن صحنه اي كه از نيم ساعت پيش هنوز درگيرشم ... همه رفتن جز رييس ، تو اتاق خودش نشسته ، من دارم ايميلامو چك مي كنم و به بعضياشون جواب مي دم ، بلند مي شم مي رم تو آبدارخونه براي خودم ليواني آبجوش بر مي دارم تا نسكافه درست كنم يه آن فكر مي كنم براي رييس هم بريزم بعد مي گم ولش كن پر رو مي شه وقتي دارم ميام تو اتاقم بر خلاف معمول نگاهي تو اتاقش مي ندازم بيكار نشسته و داره بيرون و تماشا مي كنه عجيبه كه طبق معمول سيگار دستش نيست، يه دستش زير چونه اشه و زل زده به آسمون ... فكر مي كنم چرا نمي ره خونه اش؟! وقتي نسكافه مي خورم يه جور بدي معذبم از بويي كه پيچيده تو اتاق و حتما رئيس هم ...

آقاي حامي اومد بايد برم چيزي براي نوشتن ندارم .

" نا خود آگاه "

aakaashaa — Thu, 12 Apr 2007 07:24:18 GMT

دیشب

خوابت را دیدم

حقارت آمیز است اما

هنوز

دوستت می داشتم

تو بودي و

آن حس ِ گرمِ زندگي بخش و

آن همه

رنگهاي ِ بي نام ...

درخت هاي گيلاس حياطمان

يادت هست؟!

غرق شكوفه اند.

هنوز هم " جبران خليل جبران " تو را به يادم مي آورد

و صبح هاي ابري دلم مي خواهد

برايت اس.ام.اس بفرستم

" از اون روزاس كه دوس داري

روزت خوش :) "

توهين آميز است اما

هنوز هم ابلهانه مي پندارم

دوستم داري

مي دانم اگر

خودم را همانقدر دوست بدارم

كه تو مي داشتي ...

ولي او نمي داند

او كه ديشب

در خواب

هنوز

دوستت مي داشت ...

" آزادي"

aakaashaa — Wed, 11 Apr 2007 08:17:18 GMT

اینهمه قاضی؟!

این محکمهء بی قانون را

پایانی نیست؟!

من اعتراف می کنم به هر آنچه کرده ام

مجازاتم کنید!

شمایان که دیگر گونه بودنم را تاب نمی آرید

تبعیدم کنید

به دورترین جزیرهء ممکن!

تا

دمم

بازدم ِ

متعفن ِ

شما

نباشد

" الو ، الو "

aakaashaa — Tue, 10 Apr 2007 12:04:18 GMT

هنوز در آسماني؟!

در پي ِ خورشيد؟!

با بالهاي مومي ِ خوابي گنگ؟!

برخيز!

تنهاي ِ هراسان از خود ِ زميني ات!

خورشيد

ديريست بر آمده

پي نوشت:

اينا ( http://www.rahman-hatefi.net )

وحشتناكن ولي به نظرم ديدنشون لازمه تا يادمون بياد

" اگر عشق نبود، دنيا جاي زيستن نبود"

"فریبا"

aakaashaa — Mon, 09 Apr 2007 16:59:18 GMT

خسته ام و در اثر حرف زدن با دوستی ، به شدت بي انرژي ... دارم بر چسب زونكني روقيچي مي كنم كه رئيسم مياد تو، بعد از آخرين بحثي كه باهم داشتيم اين اولين باره كه به قصد حرف زدن مياد تو اتاق، قصدش و از حالت قدم برداشتنش فهميدم ، يه جور مطمئن و فاتح مآب ... بقيه وقتا آهسته و بي صدا مياد تا نزديك صفحه مانيتور جلو ، نامه هاي ارسالي رو جوري ميذاره كنارم كه مثلا حواسش به مانيتور نيست ولي من بي اينكه سرمو برگردونم و نگاش كنم مي فهمم كه زل زده به صفحه ، تصويرش بي اينكه خودش بفهمه محو وگم ميافته رو صفحهء مانيتور، تصوير خودش كه اينهمه زور مي زنه حركت دستش بي تفاوت و سريع باشه تا من نفهمم اومده كه ببينه چه كار مي كنم ... من اما كاري نمي كنم ، بيشتر وقت ها حتي سعي نمي كنم كسي رو كه باهاش چت مي كنم از موضوع مطلع كنم يا وبلاگي كه دارم مي خونم و مخفي كنم يا كامنتي كه دارم ميذارم و بي خيال شم ... حتي ازش تشكر هم نمي كنم از رئيسم كه كار منشيمونو انجام داده و مدارك ارسالي من و برام آورده تو اتاق تا ببينه چه خبره ...

اوايل فكر مي كردم چيزي براي پنهان كردن ندارم ولي حالا مي دونم كه قصدم بيشتر آزار رئيسمه ، وقتي سيبك گلوش بالا پايين مي شه و رگاي گردنش متورم مي شه مي فهمم چقدر داره حرص مي خوره از دست اين كارمند پر رو ... و اين شادم مي كنه درست مثل بچه اي كه زير پنجرهء صاحبخونهء بداخلاقشون انقدر بازي مي كنه تا از خواب بپره

امروز يه جوري مياد تو اتاق كه انگار بزرگترين فاتح قرن حاضره ، من بي اينكه نگاهش كنم به كارم ادامه مي دم، تا حد ممكن مياد جلو خم مي شه رو ميز و با فاصله كمي از گوش من با صداي آهسته صحبت مي كنه ، من حتي به اندازه پشه اي كه وز وز مي كنه بهش توجه نمي كنم، اون جوري سرشو كج نگه مي داره كه نگاه من و ببينه و ميگه : با مدير عامل صحبت كردم قرار شده ۱۰ درصد بيشتر از اونچه كه دولت اضافه كرده به حقوقاتون اضافه كنن ، من قسمت بالاي صفحه رو قيچي كردم و حالا از چرخش قيچي به سمت چپ لذت مي برم ، رئيس ادامه مي ده: خواهشم اينه كه اين موضوع و به بچه هاي مجتمع نگين آخه حقوق اونا اضافه نشده ايجاد حساسيت مي كنه يعني خوب اينم نتيجهء تلاش ماست كه مدير عامل ارزش كار شما رو فهميد ... ، من با محترمانه ترين لحني كه ممكنه مي گم: چشم ، رئيس كمي مكث مي كنه ، يواشكي از پشت شيشه هاي عينك نگام مي كنه و وقتي حركت قيچي به طرف راست من و مجذوب خودش كرده از اتاق مي ره بيرون ، قبل از اينكه بره بيرون دست از كار مي كشم سرمو بلند مي كنم تا بگم : آقاي حامي قبلا بهم گفته بود كه مدير عامل جديد از حقوق كم بچه ها ي اين شركت تعجب كرده و خواسته حقوقامون و ۱۵ در صد افزايش بده و شما نظرشو عوض كردين تا همون ۱۰ درصد اضافه بشه ....، ولي چيزي مانعم مي شه ، شايد افتادگي شونه هاش يا سفيدي موهاش يا انتظار برآورده نشده اش كه من حداقل بگم لطف كردين ...

( به خودم نگاه مي كنم و فريباي بي رحم و مي بينم كه چطور از آزار ديگري لذت مي بره، همون نگاه ِ بي ترحم ِ كابوس ِ چند وقت پيش و تو چشاش مي بينم ...)

نمي تونم به رئيسم احترام بذارم چون خواسته هاي بر حقمو بر آورده نكرده و در آخرين بحث منطقي اي كه داشتيم بسيار توهين آميز برخورد كرده، چون دزد و فرصت طلبه و من از دزديهاش با خبرم، چون به كارمنداش به چشم ابزار نگاه مي كنه ، چون ........

اما مردي كه با شونه هاي افتاده از در رفت بيرون با اون موهاي جو گندمي ِ بيشتر سفيد و اون هالهء انتظار ِ احترام ، بدجوري ترحم انگيز بود

( به فريباي بي رحم نگاه مي كنم كه چطور از سياهي بيرون اومده و مثل كابوسي به حقيقت پيوسته نشسته روي صندليم و غرق ِ لذت ِ چرخش ِ رقص گون ِ قيچي روي كاغذه ... )

خسته ام، بايد برم خونه اما نشسته ام اينجا و ... فقط نگاه مي كنم.

" از 1 تا 7"

aakaashaa — Mon, 09 Apr 2007 06:23:18 GMT

۱-

" حدیث مکرر"

زن: وذالبزبیسغغنحد بلیقسیشل زههمگم

مرد: asfyyhopnhbrwwqhhhhhhh

زن: بینهزرفغقع۷غخ عتالفغبهعغ

مرد: sdxdfggkikgertdfcgv

زن: تاغفبغقثقشصش

مرد: ghfgfddfdfd

زن: الازلبلب

مرد: gffgf

زن: ...

مرد: ...

با من از هيچ نگو

با من از هيچ بگو ...

۳-

در ترك عادتها " هر وقت بخواهم مي توانم " مهم نيست ، " الان شروع مي كنم " مهم است.

۴-

پا پس نكش!

براي ديدن توست

كه آمدم

۵-

ابري شو

ببار بر احساسم!

تند

تندتر

غبار ِ دل تنگي هام را

بشوي!

۶-

باور كني يا نه

من هستم

بي هيچ تلاشي براي ِ

اثبات خود

۷-

زمان،

سيال تر از جيوه

غم،

سنگين تر از سرب

شادي،

فرار تر از اتر

نمرهء شيمي ام ۲۰ مي شود

اگر نقطه چين ها را پر كنم

عشق،

... تر از ...

پي نوشت۴:

من پاي پس مي كشم

و در نيم گشوده به روي تو بسته مي شود

" مارگوت بيكل"

پي نوشت ۷:

لطفا تقلب برسونين تا نمره ء شيمي ام ۲۰ شه