تبليغاتX
[...]
 

 

" از 1 تا 7 "

شنبه بیست و هشتم بهمن 13859:6 فریبا

 

۱-

برف می بارد بر اندوهم

چنان شعله ورم

که خاموش نمی شوم

 

 

۲-

تجزیه شده ام از غم

ترکیبم کن با عشق

 

 

۳-

هنوز هم قد می کشم

در این شهر دود گرفتهء ملعون

خورشید نگاهت اگر

 بر من بتابد

 

 

۴-

شعری برایم بگو

تا در آبشار کلماتت

شسته شود

این ذهن ِ آلوده  

 

۵-

در بي ارزشي ِ خود

متهمش مي كني به خيانت

و خائنانه

پشت اشكهاي ِ مظلومانه ات

پنهان  مي شوي

فريباي ِ سالهاي ِ دور !

 

۶-

جنگلي نشانم بده

و راهي به سوي دريا

با خود ببر مرا

تا ساحل ِ مهتابي ِ شبي زمستاني

آتشي بيفروز برايم

بگذار با صداي ِ امواج

خيره به شعله ها

آرام گيرم

تو را مي گويم فريبا !

با خود ببر مرا ...

 

 

۷-

زخمه بر ساز كه مي زني

روحم را مي نوازي

رهايم مي كني

از اسارت زمان

پرم مي دهي

به آسمان ِ لا مكان

يكي مي كني مرا

با خودم

خودت

جهان

 

 

 

|